Ik maak theater met kinderen, jongeren en volwassen. Soms zijn zij professionele spelers, vaker niet. Wat ik maak heeft meestal een maatschappelijke, filosofische en persoonlijke insteek en een vertellende stijl. Daarbinnen is altijd ruimte voor poëzie, snelheid en muzikaliteit. Bij mij is het proces net zo belangrijk als het spelen van de voorstelling: samen een zoektocht aangaan, je ontwikkelen (als speler) en veel lachen.


LEO

Foto: Louis Kerkhof

LEO staat voor een groter project over gender, seksualiteit, drag, queer joy en de zee. Onderdelen zijn de performance bij LINK in de WAR (zie hieronder), de optredens van dragking Young Leo en de solovoorstelling die ik op dit moment maak in samenwerking met Victoria Deluxe en Campo.

Er zijn meer mensen mét dan zónder thalassofobie; angst voor de diepzee. Geen zicht op de bodem, niet weten wat er onder je leeft, veel te ver weg van land: ondraaglijk, dat grote onbekende. Tenminste, dat leren we te geloven. 

Als Anne in een pashokje staat om haar eerste binder te kopen, ontstaat haar alter ego Leo: een masculiene versie van zichzelf die er altijd al was, maar nu ineens naar buiten komt. De ene dag voelt die zich Leo, de andere dag Kate. Maar hoe leg je dat uit als je jezelf nog niet eens snapt, en de rest van de wereld lijdt aan die thalassofobie? Moet je jezelf eigenlijk wel uitleggen?  

LEO is een zoektocht naar gender, drag, identiteit, queer-zeedieren, een dobberend hoofd en onze allesomvattende angst voor het onbekende. Maar LEO is vooral: een uitnodiging om die zoektocht te vieren. “Als je durft, drijf ik dichterbij.”


LINK in de WAR

Naast de inleidende gedichten die ik schreef als korte toelichting op de zes linosnedes die de tentoonstelling LINK in de WAR toonde, bracht ik als ‘spoken word artist’ nieuwe teksten gebaseerd op de linosnede “De Geliefden“. Ik werkte vanuit een quote van Adore Delano: “Being gay I think we’re put in a position where we have no choice than to be an activist, and we love to learn that.” Hoe wordt een geliefde een activist? En wat levert dat op?


WIJ, NU

Een intieme voorstelling over vrouw* zijn, feminisme en ons onderzoek naar die concepten. Gemaakt voor iedereen vanaf 14 jaar die weleens met een vrouw* te maken heeft gehad (of er misschien zelfs zelf één is). We maakten en speelden op locatie: in het clubhuis van feministisch collectief Girls Go Boom in de Meubelfabriek in Gent.


Mijn Polleke

Een kindervoorstelling gebaseerd op het boek dat ik als kind 8 keer las in 2,4 week: Polleke van Guus Kuijer. Een voorstelling vol gedichten, met een piano, een lied, tropische sneeuw en veel liefde. Het concept: een vertelvoorstelling waarin elk personage door iedereen afwisselend gespeeld werd. De tafels transformeerden van klasgebouw naar Nepalees gebergte en alles daartussenin.